01.หมายเหตุ…ต้นเรื่อง

เมื่อเกือบ 20 ปีก่อน ผมได้ออกทำค่ายละครเด็กๆ ไปในป่าในเขาจังหวัดเล็กๆแห่งหนึ่ง พร้อมด้วยทีมงานหนุ่มสาวอีกจำนวนหนึ่ง ที่นั่นไม่มีไฟฟ้าใช้ และเมื่อถึงเวลาย่ำค่ำความมืดเริ่มเข้ามารับช่วงต่อจากดวงอาทิตย์ เราเริ่มมองไม่เห็นกันแม้จะอยู่ห่างแค่เพียงไม่เกิน 5 เมตร เสียง ฟืด ๆ ๆ ๆ… คล้ายเสียงสูบลมรถจักรยาน ดังเป็นระยะๆแว่วมาจากที่ไหนซักแห่งใกล้ๆนั้นเอง

ไม่นานเกิน 2 นาทีหลังจากเสียงนั้นเริ่มดังขึ้น ก็ปรากฏแสงขาววาบจ้า สว่างไม่น้อยกว่าหลอดไฟ 60 วัตต์ซัก 4-5 ดวง แสงนั้นทำลายความมืดยามนั้นได้อย่างราบคาบ เรามองเห็นหน้ากันได้อีกครั้ง แสงนั้นมาพร้อมกับเสียงคำรามฟู่….ยาว และสม่ำเสมอ เหมือนเสียงลมพายุที่สะท้อนอื้ออึงอยู่ในหุบเขา …ทรงพลัง และน่าเกรงขาม
ผมกำลังหมายถึง..ตะเกียงเจ้าพายุ

หลังจากนั้นไม่นาน ผมเริ่มอยากมีตะเกียงเจ้าพายุ ดวงที่เคยมีเคยเห็นอยู่ที่บ้านที่ต่างจังหวัด ก็หายไปอย่างไร้ร่องรอยเสียแล้ว ผมเริ่มออกตามหาตะเกียงอย่างไม่รู้เรื่องรู้ราว ไม่มีทิศทางและความรู้อะไรเอาเสียเลย การตามหาแบบไร้ความหวัง ที่มักได้คำตอบกลับมาว่า ..”ตะเกียงเจ้าพายุน่ะเหรอ สมัยนี้ใครเค้าจะไปใช้กัน ไม่มีใครเค้าซื้อเค้าขายกันแล้ว ไม่ต้องไปหาหรอก”… นั่นเป็นคำตอบที่ผมได้ยินมาตลอด ในช่วงเวลาก่อนหน้านี้

วันหนึ่งผมได้พบกับเว็บไซต์คนใช้ชีวิตกลางแจ้งในชื่อของ ไทยแลนด์ เอ้าท์ดอร์ อันมีพี่ๆน้องๆ ผู้ปฏิเสธความวิไลในเมืองหลวง แต่แสวงหานาทีแห่งความสุขอยู่กับ โลกกว้างกลางแจ้ง ทุ่งหญ้า , ป่าเขา , แบ๊คแพ๊ค , 4×4 , ปืน , มีด , เตาสนาม และแน่นอนว่าพวกเขาพูดคุยกันถึงเรื่อง “ตะเกียงเจ้าพายุ” ผมเองไม่ทราบว่าก่อนหน้านี้ จะมีใครพูดคุยเรื่องนี้กันที่ไหนมาก่อนหรือไม่ แต่วันนั้น ผมเหมือนได้เจอสิ่งที่กำลังตามหามานานหลายปี ผมตื่นเต้น และรู้ได้เลยว่า…ผมมาถูกทางแล้วล่ะครับ

ครับ แล้วในที่สุดผมก็เริ่มเจอกับตะเกียงเจ้าพายุดวงแรก ซึ่งเป็นตะเกียงครูของหลายๆคน “ตะเกียงตราผีเสื้อ” นั่นเองครับ จุดติดง่าย สว่างสมเหตุสมผลในด้านราคา และคุณภาพ และเวลาถัดมากับดวงที่สอง , สาม … และเรื่อยมาถึงปัจจุบัน ก็นับได้หลายดวงอยู่พอควร

ทุกวันนี้ผมยังคงติดตามเรื่องราวของตะเกียงต่างๆ อย่างไม่รู้เบื่อ และคิดว่าถ้าเอาเรื่องราวของ หนึ่งในนวัตกรรม ที่สมบูรณ์แบบของโลกชนิดนี้มาแบ่งๆ กันบนหน้าเว็บนี้ก็น่าจะดี หวังว่าจะชอบกันนะครับ..